Garth Brooks heeft zijn Blame It All on My Roots-tour donderdag 20 augustus geopend voor een uitverkocht Gainbridge Fieldhouse in Indianapolis. De bijna twee uur durende show was geen voorprogramma gevolgd door een hoofdact: Brooks ging zonder opening act meteen de arena in, met ongeveer twaalf muzikanten naast zich en een productie die nadrukkelijk teruggrijpt op zijn grote stadion- en arenajaren. Volgens Brooks is de tour bedoeld om onderdelen van zijn arenashows opnieuw op te bouwen voor 2026.
Die ambitie zat al in de vorm van de avond. Boven en rond het publiek hing The Halo, een videosysteem met schermen die zowel naar binnen als naar buiten zijn gericht. Ook de Drum Pod is terug, het verhoogde drumplatform dat Brooks volgens de beschikbare informatie al gebruikte tijdens zijn World Tour van 1996 tot 1998. Tijdens Ain’t Goin’ Down (’Til the Sun Comes Up) steeg die pod op, terwijl platforms aan weerszijden van het podium omhoogkwamen en ronddraaiden. The Thunder Rolls kreeg dondergeluiden, stormbeelden en regen op de schermen mee. Dat zijn geen subtiele middelen, maar Brooks heeft ook nooit gedaan alsof een arena gebaat is bij bescheidenheid.
De set leunde stevig op materiaal dat zijn catalogus al decennia draagt: The River, Unanswered Prayers, That Summer, Callin’ Baton Rouge, Rodeo, The Beaches of Cheyenne, Two Piña Coladas en Papa Loved Mama kwamen allemaal voorbij. Achtergrondzanger Bob Bailey nam The Isley Brothers-cover Shout voor zijn rekening. Brooks sloot het geplande hoofddeel af met Friends in Low Places, inclusief confetti, en liet daarop The Dance volgen. De band keerde vervolgens terug voor het slotnummer Standing Outside the Fire.
Het meest eigen deel van de avond kwam juist nadat Brooks kort van het podium was verdwenen. Zonder band begon hij aan wat hij zelf ‘housekeeping’ noemt: een verzoekmoment waarin hij alleen met gitaar nummers speelt die vanuit de zaal worden aangedragen. Zo klonken The Red Strokes, She’s Every Woman en Belleau Wood. Op verzoek speelde hij ook Keith Whitley’s Ten Feet Away. Een bezoeker herinnerde hem aan een optreden in Southern Junction Nightclub & Steakhouse in Royse City, Texas, begin jaren negentig; Brooks reageerde met Bury the Hatchet, gevolgd door zijn eerste single Much Too Young (To Feel This Damn Old).
Indianapolis kent Brooks nog van zijn World Tour, toen hij tussen 1996 en 1998 in Market Square Arena speelde; die zaal werd in 2001 gesloopt. Nu heeft de stad nog drie avonden op het tourschema staan. Daarna volgen optredens in Denver van 4 tot en met 6 september, Rosemont van 10 tot en met 13 september en Washington, D.C., op 18 en 19 september. De openingsavond maakte vooral duidelijk hoe Brooks deze tour opzet: de technische schaal van een arena-evenement, maar met genoeg ruimte om een verzoek uit de zaal het verloop te laten bepalen.