Drake Milligan bracht dinsdagavond zijn Tumbleweed World Tour naar een uitverkochte Ronda in TivoliVredenburg. Met Koen Vael als support stond er een avond op het programma die vooral draaide om sterke songs, een hechte band en een frontman die moeiteloos contact maakt met zijn publiek.
Countrymuziek hoeft bij Drake Milligan niet uitgebreid te worden uitgelegd. Binnen een paar nummers zijn de referenties duidelijk: Texas, honky-tonks, George Strait, vroege rock-‘n-roll en een hoorbare liefde voor melodieën die direct blijven hangen.
Dat klinkt misschien als terugkijken, maar in Utrecht werkte het juist andersom. Milligan brengt traditionele country niet als nostalgisch decorstuk. Hij speelt die stijl met genoeg energie en overtuiging om hem volledig in het nu te plaatsen.
Pedal steel, gitaren, strakke ritmes en zijn lage stem kregen alle ruimte. Tegelijkertijd voelde de show nergens als een zorgvuldig nagebouwde avond uit een ander tijdperk. Het bleef eenvoudigweg een goede countryshow: muzikaal sterk, helder gespeeld en zonder onnodige opsmuk.
Koen Vael opent de avond
De keuze voor Koen Vael als supportact paste goed bij de avond. De Nederlandse countryartiest zoekt eveneens de verbinding tussen klassieke countryinvloeden en een jonger Europees publiek.
In een zaal als de Ronda heeft een supportact altijd een lastige opdracht: een publiek meekrijgen dat in eerste instantie voor de hoofdartiest komt. Maar country heeft één groot voordeel. Met een goede stem, een gitaar en sterke songs kun je snel een zaal bereiken.
Dat Vael hier het voorprogramma verzorgde, voelde dan ook niet als een lokale toevoeging voor de vorm. Het onderstreepte vooral dat country in Nederland steeds meer een eigen publiek vindt.
Milligan gebruikt het podium vanzelfsprekend
Zodra Milligan met zijn band aantreedt, wordt duidelijk waarom hij de afgelopen jaren ook buiten de Verenigde Staten steeds vaker wordt geboekt. Hij is niet alleen een zanger, maar ook een entertainer.
Dat verschil hoor je niet altijd op een plaat, maar live is het direct zichtbaar. Milligan beweegt gemakkelijk over het podium, zoekt contact met de band en weet precies wanneer hij ruimte moet laten en wanneer hij moet versnellen.
De vergelijking met Elvis ligt voor de hand. Milligan speelde Elvis Presley eerder in de serie Sun Records, maar belangrijker is dat hij die invloed niet als imitatie inzet. De rock-‘n-roll zit vooral in zijn timing, zijn uitstraling en de manier waarop hij een refrein laat landen.
Er is geen grote productie nodig om de aandacht vast te houden. De band en de songs doen het werk.
Tumbleweed geeft de show richting
De tour staat in het teken van Tumbleweed, Milligans tweede album. Het nieuwe werk sluit logisch aan op de sound waarmee hij eerder doorbrak, maar laat ook horen dat hij niet stil blijft staan.
Hij schakelt gemakkelijk tussen stevige kroegrefreinen, traditionelere countryballads en invloeden uit western swing en vroege rock-‘n-roll. Dat had kunnen uitmonden in een stijloefening, maar bij Milligan blijft het samenhangend.
Er zit een duidelijk verschil tussen retro klinken en ouderwets klinken. Milligan kiest overtuigend voor het eerste.
Een uitverkochte Ronda zegt genoeg
Misschien was de uitverkochte Ronda uiteindelijk wel het meest veelzeggende onderdeel van de avond. Niet omdat een Amerikaanse countryartiest met een goede band een zaal kan vermaken, maar omdat het publiek duidelijk wist waarvoor het kwam.
Countrymuziek hoeft in Nederland steeds minder te worden uitgelegd. Bezoekers kennen de artiesten, herkennen de songs en komen niet alleen af op een paar namen die ook buiten het genre bekend zijn.
Drake Milligan maakt geen country die iedereen een beetje tevreden probeert te houden. Hij staat stevig in een traditie, maar brengt genoeg persoonlijkheid en podiumenergie mee om daar een eigen plek binnen te claimen.
In Utrecht hoefde hij niemand ervan te overtuigen dat countrymuziek nog leeft.
De zaal deed dat zelf al.
Drake Milligan – Tumbleweed World Tour
TivoliVredenburg, Ronda, Utrecht
15 september 2026
Support: Koen Vael