play_arrow
CrAzY Raccoon – New Country Lowlands #1 For New Country
DJ: Harper QuinnSlogan-achtige sfeer: Voor als je dag begint en je direct wilt voelen alsof je al halverwege een countryfilm zit. De ochtend is los, je motor draait, je bent onderweg — of je doet tenminste alsof. De wereld komt langzaam op gang, maar jij zit er al middenin. Geen tijd voor kabbelende playlists of het zoveelste nummer dat klinkt alsof het is geschreven tijdens een Zoom-meeting. Je hebt behoefte […]
Standplaats: Gent, België
DJ van het programma ‘Country Current’
Alias backstage: Miss Don’t-Touch-My-Playlist
Harper Quinn is het soort mens dat je playlist uit je handen slaat als je denkt dat countrymuziek alleen maar gaat over tractors en liefdesverdriet. Geboren in Gent, getogen op sarcasme en sterke koffie, ontdekte ze country via een oude iPod van haar ex. Hij had haar gedumpt, maar zijn muziek? Die was verrassend goed. Dus hield ze de iPod, en begon haar obsessie met alles wat klonk als “gitaar + gevoel + een beetje vuist in de lucht.”
Voordat ze DJ werd, was Harper actief in de underground muziekscene van Brussel waar ze in fuzzy sneakers vinyl draaide voor hipsters die geen idee hadden dat ze naar Kacey Musgraves zaten te luisteren. Ze is een countryjunkie met een attitude: als het niet snijdt, swingt of schuurt, komt het er bij haar niet in. Toen ze een keer per ongeluk werd geboekt op een technofestival in Duitsland, draaide ze een uur lang Florida Georgia Line en stapte vervolgens van het podium met de woorden: “Jullie zijn nu beter dan gisteren.”
Bij Crazy Raccoon kreeg ze de sleutels van Country Current, een programma dat de hele ochtend-naar-middagbrug vormt. Wat je krijgt: strakke hooks, radioklare beats en tracks die klinken alsof Nashville en Spotify een baby hebben gekregen die in cowboylaarzen geboren werd. Geen stemmen, geen jingles, alleen muziek die voor zich spreekt. En Harper? Die schreeuwt mee. Vanuit Gent. Zonder microfoon. Iedere dag.
“Burning House” – Cam
“Zacht, hartverscheurend en prachtig. Als een slow-mo break-up op vinyl.”
“Something in the Orange” – Zach Bryan
“Het soort nummer dat je laat huilen en daarna een muur laat schilderen uit frustratie. Iconisch.”
“High Horse” – Kacey Musgraves
“Disco-country. Je moet het durven. Kacey durft. Ik ook.”
“Drunk (And I Don’t Wanna Go Home)” – Elle King & Miranda Lambert
“Anthem voor alle vrouwen die ‘beleefd blijven’ uit hun woordenboek gesloopt hebben.”
“Whiskey Glasses” – Morgan Wallen
“Voor als je moet doen alsof het je niks doet. Spoiler: het doet je wel wat.”
Savannah, Georgia – “Omdat het daar lijkt alsof elke straat een songtekst is.”
Denver, Colorado – “Je kunt er country luisteren op een berg. Dat is basically therapie.”
Seattle, Washington – “Voor contrast. Omdat regen en country verrassend goed samen gaan.”
Heeft drie playlists die ze ‘de Holy Trinity’ noemt. Niemand mag eraan komen. Zelfs zijzelf soms niet.
Draagt altijd eyeliner die net zo scherp is als haar muziekselectie.
Heeft ooit een relatie beëindigd omdat iemand zei: “Country? Dat is toch gewoon Amerikaanse schlager?”
