Stella Parton.

Het verhaal achter de muziek

Een eigen stem binnen de familie Parton

Zelf de eerste stap zetten

Stella Parton groeide op in de Smoky Mountains, als zesde van twaalf kinderen. Haar oudere zus Dolly was al op weg naar een muziekcarrière, maar Stella wilde zelf bepalen hoe ze haar werk uitbracht. In 1975 begon ze S.C.A.B. Records, een naam die stond voor Soul, Country and Blues. Ze schreef, produceerde en bracht I Want to Hold You in My Dreams Tonight uit via haar eigen label.

Dat vroege initiatief is veelzeggend. Ze wachtte niet op een platenmaatschappij die haar een kans gaf, maar organiseerde die mogelijkheid zelf. Het succes leidde vervolgens tot een contract bij Elektra. De songtitel bleef een van de vaste herkenningspunten in haar loopbaan.

Meer dan alleen platen maken

Naast haar muziek werkte Parton in het theater, onder meer in rondreizende producties van Seven Brides for Seven Brothers en Pump Boys and Dinettes. Ze schreef kookboeken en de autobiografische publicatie Tell It Sister, Tell It. In 2018 verscheen ze bovendien in de Britse editie van Celebrity MasterChef. Daarmee maakte ook een publiek buiten de countrywereld kennis met haar.

Een familieverhaal op televisie

Voor de televisiefilm Coat of Many Colors uit 2015 had Stella meerdere rollen. Ze adviseerde over het familieverhaal, zag zichzelf als kind door een actrice vertolkt worden en speelde zelf Corla Bass. In het vervolg Christmas of Many Colors keerde ze terug.

In een interview met Cowboys & Indians vertelde ze hoe vreemd het was om acteurs gebeurtenissen uit haar eigen jeugd te zien naspelen. Ze bewaakte vooral dat haar familie met respect werd neergezet. Het verhaal hoorde immers ook bij haar leven, niet alleen bij dat van haar beroemde zus.

Survivor: verlies én een scherpe tong

Op Survivor combineerde Parton acht eigen nummers met versies van Avicii's Wake Me Up en Bob Segers Like a Rock. Ze produceerde het project zelf en werkte bij de opnamen met Mike Loudermilk. De keuze voor die twee covers laat zien dat ze zich niet beperkte tot de vertrouwde countrycatalogus.

The Last Rose of Summer ontstond vanuit het verlies van haar ouders. Bij de begrafenis van haar moeder kwam het beeld van de laatste zomerroos bij haar op; in de song stelde ze zich voor dat haar vader haar moeder weer kwam ophalen. Dirty Rotten Dog heeft juist een sarcastische toon. Die afwisseling was bewust: Parton wilde luisteraars zowel raken als laten lachen.

Weer de studio in

In juni 2026 bracht ze Stand by Me uit, haar eerste nieuwe opname in zeven jaar. Volgens haar eigen team had een reeks sterfgevallen in de familie het opnemen lange tijd naar de achtergrond gedrongen. Met deze nieuwe versie koos ze voor een lied over steun en verbondenheid. Haar terugkeer werd ook het begin van nieuw schrijfwerk. Zo blijft het persoonlijke leven een vertrekpunt voor haar muziek, zonder dat iedere song dezelfde stemming hoeft te hebben.

Naar boven ↑