Shania Twain.

Het verhaal achter de muziek

Van Canadese cafés naar country voor de hele wereld

Zingen voordat er van een carrière sprake was

Shania Twain groeide op in Timmins, een mijnstad in de Canadese provincie Ontario. Als kind trad ze al op in cafés en bars. Daar zat geen groot carrièreplan achter: het geld was thuis nodig. Haar moeder zag wat ze kon en moedigde haar aan om voor publiek te zingen.

In een gesprek met Zan Rowe voor de Australische omroep ABC vertelde Twain hoe belangrijk die vroege optredens waren. Ze leerde een publiek mee te krijgen, ook met liedjes over ervaringen die ze zelf nog niet had gehad. Dolly Parton noemt ze een van haar voorbeelden als songwriter.

The Woman in Me geeft country meer bravoure

Met The Woman in Me uit 1995 werd Twain een grote naam binnen country. Any Man of Mine en Whose Bed Have Your Boots Been Under? combineren herkenbare countryonderwerpen met een uitgesproken vrouwelijke hoofdpersoon. Die wacht niet af, maar zegt wat ze verwacht en waar haar grens ligt.

Dat maakt de nummers ook nu toegankelijk. Je hoeft de geschiedenis van Nashville niet te kennen om het gesprek te volgen. De teksten hebben humor en een duidelijke inzet, terwijl de refreinen zich gemakkelijk laten meezingen. Twain gaf haar songs een zelfverzekerdheid die net zo belangrijk werd als haar stem.

Come On Over bereikt ook de popluisteraar

Come On Over verscheen in 1997. Met Man! I Feel Like a Woman!, That Don’t Impress Me Much en You’re Still the One bereikte Twain een publiek ver buiten de countrywereld. Binnen één album is er plaats voor een uitbundige avond uit, een droge afwijzing en een liefdeslied.

Op Up! uit 2002 zette ze die brede aanpak voort: het album kreeg verschillende uitvoeringen voor country, pop en de internationale markt. Hetzelfde lied kon dus in een andere muzikale jas een ander publiek aanspreken. De melodie en het verhaal bleven daarbij het vertrekpunt.

Opnieuw vertrouwen in haar stem

Queen of Me uit 2023 kwam na een periode waarin Twain opnieuw met haar stem moest leren omgaan. In een interview met Associated Press vertelde ze over haar stemoperatie en over het vertrouwen dat ze tijdens het maken van de plaat terugvond. Ze wilde muziek schrijven waar ze zelf weer energie van kreeg.

Het is een bruikbaar tegenwicht voor het idee dat haar loopbaan alleen uit de grote hits van de jaren negentig bestaat. Ook na die successen bleef er werk aan de winkel: aan haar zang, haar liedjes en haar plezier in optreden.

Little Miss Twain kijkt terug naar het begin

In 2026 verscheen Little Miss Twain. De titeltrack, met Tanya Tucker, is een eerbetoon aan haar moeder en aan de jaren voordat iemand Shania Twain als wereldster kende. De grote carrière krijgt daarmee een heel concreet begin: een kind, een gitaar en een moeder die in haar gelooft.

Bij Crazy Raccoon vinden we juist die verbinding interessant. Zet Any Man of Mine naast You’re Still the One en Little Miss Twain en je krijgt meer dan een verzameling bekende refreinen. Je hoort een songwriter die zowel met bravoure als met een persoonlijk verhaal een publiek weet aan te spreken.

Naar boven ↑