Ink.

Het verhaal achter de muziek

Ink: van straatmuzikant tot songwriter voor Beyoncé

Een jeugd met country, soul en blues

Ink heet voluit Atia Chade Boggs. Ze werd geboren in Duitsland, in een militair gezin, maar noemt Columbus in Georgia haar thuis. In haar jeugd liepen allerlei soorten muziek door elkaar: Charley Pride, Luther Vandross en Whitney Houston, maar ook de blues van Lead Belly en Ma Rainey.

In Atlanta speelde ze op straat, met gitaar en autoharp. Daar moest ze voorbijgangers zien te overtuigen om even stil te staan. Die directe manier van muziek maken bleef belangrijk, ook toen haar werk haar naar grote studio’s bracht.

De schrijver achter bekende stemmen

Wie Ink nog niet kent, heeft waarschijnlijk wel een van haar songs gehoord. Ze schreef mee aan Texas Hold ’Em en 16 Carriages van Beyoncé en aan Luther van Kendrick Lamar en SZA. Dat zijn samenwerkingen op het snijvlak van country, pop en hiphop, precies het gebied waarin ze zelf graag werkt.

Haar eigen discografie begon bovendien ruim vóór haar contract bij Big Loud. Highlight Real verscheen in 2018, gevolgd door Backstreets in 2019 en Imagine Not Knowing in 2021. Daarin kregen onder meer R&B, rock en hiphop een plek. De latere countryplaten kwamen dus van een artiest die al verschillende muzikale levens achter de rug had.

BIG BUSKIN’ en Turquoise Cowboy

Op 3 oktober 2025 verscheen BIG BUSKIN’ bij Big Loud Records en Electric Feel Records. Het label presenteerde de uitgave als een EP, al staan er dertien tracks op, inclusief korte tussenspelen. Turquoise Cowboy, Hoedown en Sweet Tea behoren tot de herkenningspunten.

De combinatie van country, rock en hiphop is de rode draad. Ink maakt ruimte voor feestelijke songs, maar ook voor onderwerpen als familie en tegenslag. Blink of an Eye en God’s Been Drinkin’ staan op dezelfde uitgave als Hoedown. Wie via Turquoise Cowboy bij haar terechtkomt, heeft daarmee meteen meerdere kanten van haar werk om verder te ontdekken.

Ook het beeld vertelt een verhaal

Bij Turquoise Cowboy beperkte Ink zich niet tot zingen. Ze bedacht de scènes en regisseerde de videoclip samen met Ben Mark. Haar belangstelling voor film kreeg zo een concrete plek naast het schrijven en optreden.

In 2026 stond ze met haar eigen band op het hoofdpodium van Stagecoach. Gitaar, pedalsteel, toetsen en een dj maakten deel uit van de bezetting. Voor iemand die begon als straatmuzikant in Atlanta was dat een flinke stap. Bij Crazy Raccoon vinden we vooral de combinatie interessant: een ervaren schrijver die haar eigen countryverhaal vertelt, met alle andere muziek uit haar leven nog duidelijk binnen bereik.

Naar boven ↑