Hootie & the Blowfish.

Het verhaal achter de muziek

Hootie & the Blowfish

Ontstaan in Columbia

Hootie & the Blowfish groeide uit de muziekscene rond de University of South Carolina in Columbia. In de late jaren tachtig begonnen Mark Bryan en Darius Rucker samen muziek te maken nadat Bryan Rucker had horen zingen in hun studentenhuis. Eerst speelden ze als The Wolf Brothers. Met Dean Felber en later Jim “Soni” Sonefeld kreeg de band de bezetting die bepalend werd voor de verdere loopbaan. De naam Hootie & the Blowfish kwam voort uit de bijnamen van twee studievrienden.

Jaren van opbouw

De doorbraak kwam pas na een lange aanloop. Tijdens en na hun studententijd speelde de band veel op studentenfeesten en in lokale bars. In die jaren voegden ze steeds meer eigen nummers toe aan het repertoire. Vanuit Columbia bouwden ze eerst een sterke regionale aanhang op. Daarna werkten ze zich stap voor stap op naar optredens door de Carolinas en vervolgens langs de hele oostkust.

Cracked Rear View

Atlantic Records tekende de groep nadat die met onafhankelijk uitgebracht werk al een groot publiek had bereikt. In 1994 verscheen Cracked Rear View, het album waarmee Hootie & the Blowfish breed doorbrak. De plaat leverde vier grote singles op: Hold My Hand, Let Her Cry, Only Wanna Be With You en Time. Daarmee werd de band een vaste naam in de Amerikaanse pop- en rockmuziek van de jaren negentig.

Stijl en samenspel

De muziek van Hootie & the Blowfish beweegt tussen pop, folk, blues, soul en rock. Die combinatie gaf de band een breed, herkenbaar geluid zonder zich vast te leggen op één genre. Binnen dat geluid staat de zang van Darius Rucker centraal. Juist die stem hield de verschillende invloeden bijeen en gaf de nummers hun eigen karakter.

Vervolgalbums en terugkeer

Na het succes van het debuut bleef de band opnemen en toeren. Voor Atlantic verschenen onder meer Fairweather Johnson, Musical Chairs, Scattered, Smothered & Covered en het titelloze Hootie & the Blowfish. Daarna volgde Looking For Lucky op het eigen label van de groep. Na een tourzomer in 2008 richtten de leden zich een tijd op solo-opnamen. Eind 2018 kondigde de band een terugkeer naar fulltime toeren aan. In 2019 verscheen Imperfect Circle, hun eerste nieuwe muziek in bijna vijftien jaar.

Naar boven ↑