Elvie Shane.

Het verhaal achter de muziek

Het verhaal van Elvie Shane

Een ander soort familieverhaal

Veel luisteraars leerden Elvie Shane kennen door My Boy. De song gaat over de liefde van een stiefouder voor een kind en werd een nummer één op de Amerikaanse countryradio. Shane vond zijn doorbraak dus met een rustig, persoonlijk onderwerp. Wie daarna zijn andere muziek opzette, hoorde hoeveel ruwer het er ook aan toe kon gaan.

De zanger uit Kentucky mengt country met stevige rock en soul. Op Backslider, zijn debuutalbum uit oktober 2021, kregen die verschillende kanten al de ruimte. Het gevoelige My Boy en het veel steviger County Roads horen allebei bij dezelfde muzikant.

Een band die mee mag groeien

In een interview met Country in the UK vertelde Shane dat hij bewust met een zevenkoppige band reisde, ook toen dat voor zijn loopbaan nog een grote onderneming was. Hij wilde de spelers laten groeien en de songs op het podium tot hun recht laten komen. De Broken Arrows Band was voor hem meer dan begeleiding.

Ook de keuze voor County Roads als volgende single was bewust. Hij wilde laten horen hoe ver zijn muziek van de rustige doorbraakhit kon bewegen. Het lied kwam uit zijn eigen jeugd voort. Met die twee uitersten liet hij zien hoeveel er tussenin mogelijk was.

Damascus kijkt verder dan zijn eigen leven

Voor Damascus werkte Shane opnieuw samen met producer Oscar Charles. Het album verscheen op 19 april 2024 en bevat dertien songs, waaraan hij allemaal meeschreef. Niet ieder verhaal is autobiografisch. Shane baseerde zich ook op mensen die hij onderweg ontmoette en op de problemen waarmee zij te maken hadden.

Forgotten Man richt zich op mensen die hard werken en zich toch niet gezien voelen. Pill past bij de ernstiger onderwerpen van het album. Shane wil de mensen over wie hij zingt begrijpen, ook wanneer hun leven niet gemakkelijk samen te vatten is. Dat geeft de plaat meer gewicht dan een verzameling stoere verhalen over het platteland.

Geloof met ruimte voor vragen

Does Heaven Have a Creek schreef Shane zelf, kort voordat de opnames voor Damascus begonnen. Het idee kwam voort uit vragen na het overlijden van zijn grootmoeder. Hij vroeg zich af wat van de kleine, vertrouwde genoegens van het aardse leven ook in de hemel zou kunnen bestaan.

Dat is een persoonlijke manier om over geloof te zingen: met hoop, maar zonder te doen alsof hij overal antwoord op heeft. Op hetzelfde album krijgt hij gezelschap van Jenna McClelland in Jonesin' en van Little Big Town in First Place. Die gasten voegen andere stemmen toe, terwijl Shane de verhalen bij elkaar houdt.

Waarom we verder luisteren dan My Boy

Bij Crazy Raccoon waarderen we dat Shane zijn publiek niet onderschat. Hij kan een toegankelijke familiesong maken en daarna moeilijke onderwerpen aansnijden. Begin met My Boy en County Roads om dat verschil te horen. Damascus is vervolgens een goede volgende stap: een album waarop de band kracht zet achter verhalen die ook zonder grote woorden binnenkomen.

Naar boven ↑