Donny Lee.

Het verhaal achter de muziek

Canadese country met podiumervaring

Leren spelen in de familieband

Donny Lee groeide op met country als onderdeel van het gezinsleven. Hij zong in de band van zijn ouders en leerde van zijn vader gitaar spelen op een Gibson Hummingbird uit 1965. Op zijn zestiende stond hij al voor de Canadese band Carson City. Daarmee begon een loopbaan waarin optreden steeds een belangrijke plaats heeft gehouden.

In de jaren negentig bracht het spelen hem naar Canadese festivals en Amerikaanse podia. Hij verzorgde onder meer voorprogramma’s voor Dolly Parton en Dwight Yoakam. Later werkte hij veel in de honkytonks van Nashville: clubs waar een artiest het contact met het publiek een hele avond moet vasthouden.

Twee albums kort na elkaar

Zijn eerste album, Who I Am, verscheen in 2017. Een jaar later volgde Better Believe It, gemaakt met de Canadese producer Bart McKay. Die twee platen vormen een goed beginpunt voor wie meer wil horen dan de recente singles. Ze leggen zijn werk vast na jaren waarin vooral het podium zijn werkplek was.

Lee schrijft ook samen met zijn vrouw Shauna. In een interview met Countrytown vertelde hij dat zij daarnaast de zakelijke kant van zijn loopbaan verzorgt. Muziek is daarmee nog steeds een familiebedrijf, al is de rolverdeling inmiddels anders dan toen hij zelf als jongen met zijn ouders meespeelde.

De verhalen uit een kleine plaats

Small Towns sloot volgens Lee aan op zijn eigen jeugd: met vrienden rondhangen bij auto’s en samenkomen bij een kampvuur. Hij hoefde zich weinig voor te stellen bij het leven waarover dat nummer gaat. Het is een concrete ingang tot zijn repertoire, waarin zijn Canadese achtergrond geregeld terugkomt.

In hetzelfde interview uit 2021 vertelde hij dat hij allerlei muziek beluistert, maar steeds terugkeert naar traditionele country. Ook onderweg blijft die muziek een vertrouwd gezelschap. Tussen shows door zoekt hij graag contact met bezoekers. Zijn verhaal draait daardoor evenzeer om het bestaan van een werkende muzikant als om afzonderlijke releases.

Van Alberta naar Me Too

Na de eerste albums volgden onder meer de EP Down in a Small Town uit 2023 en de single Alberta ’til I Die uit 2024. Met die laatste titel maakte hij zijn band met de Canadese provincie ook op plaat zichtbaar. In 2025 verscheen Million Miles of My Way.

Me Too, de song die bij Crazy Raccoon aan zijn profiel is gekoppeld, kwam op 1 januari 2026 uit. Hetzelfde jaar bracht hij ook The Truth en Thats What Mama Told Me uit. Voor een eerste kennismaking zouden wij Me Too naast werk van Better Believe It zetten. Zo leer je zowel zijn recente singles als een eerdere fase kennen, zonder zijn hele loopbaan tot één nummer te beperken.

Naar boven ↑