Conner Smith.

Het verhaal achter de muziek

Opgroeien in Nashville en leren verhalen te vertellen

Muziek was al vroeg dichtbij

Conner Smith groeide op in Nashville. Muziek en honkbal liepen als kind naast elkaar: sport via zijn vader, country via zijn moeder.

In een interview met Country in the UK vertelde Smith dat hij op zijn zestiende een publishingcontract tekende. Rond de leeftijd waarop hij over zijn toekomst moest gaan beslissen, kreeg schrijven daarmee een serieuze plek. De optredens waarbij songwriters hun songs en verhalen delen, hadden hem laten zien wat hij met country kon vertellen.

Een eerste publiek met I Hate Alabama

Zijn vroege repertoire staat onder meer op Didn’t Go Too Far uit 2022. Learn From It, Take It Slow en I Hate Alabama waren belangrijke kennismakingen. Vooral die laatste titel trok aandacht door de verwijzing naar de Amerikaanse universiteitssport.

Smith is zelf fan van Tennessee. Hij vertelde dat hij eerst zenuwachtig was om I Hate Alabama in Alabama te spelen. In de praktijk zongen luisteraars daar juist mee. Het nummer gebruikte een herkenbare sportieve tegenstelling als ingang naar liefdesverdriet. Je hoeft de hele rivaliteit niet te kennen om te begrijpen dat een plaats opeens aan iemand kan herinneren.

Creek Will Rise en Smoky Mountains

Creek Will Rise verscheen als single in 2023 en staat hier in onze muzieklijst. Een jaar later kreeg het een plek op zijn debuutalbum Smoky Mountains. Dat album telt twaalf songs en verscheen in januari 2024.

Naast Creek Will Rise vind je er onder meer Take It Slow en Roulette on the Heart, met Hailey Whitters. De plaat geeft daarmee meer ruimte dan de eerste losse singles. Smith wilde met het album laten horen hoe zijn leven en zijn schrijven veranderden.

Ook met minder instrumenten overeind

In 2024 volgden de akoestische Smoky Mountains Sessions. Die sluiten aan bij de manier waarop Smith zelf met country in aanraking kwam: een song, een gitaar en het verhaal erachter. Het is ook een andere manier om hetzelfde repertoire te leren kennen dan via de radioversies.

Daartegenover staat Steal My Thunder, zijn samenwerking met Tucker Wetmore voor Twisters: The Album. Dat zijn twee verschillende kanten van zijn werk in hetzelfde jaar. Voor Crazy Raccoon is dat interessant: je kunt horen welke songs in een grote productie passen en welke ook in een kleinere bezetting hun verhaal behouden.

De schrijver blijft het vertrekpunt

Met The Storyteller, een project met vijf songs uit 2024, zette Smith de nadruk opnieuw op het vertellen. Die keuze past bij de achtergrond van een zanger die al vroeg leerde om vanuit een verhaal te schrijven.

Wie hem via Creek Will Rise ontdekt, heeft daardoor verschillende vervolgstappen. Smoky Mountains geeft de breedste eerste indruk; de akoestische opnamen laten dezelfde artiest van dichterbij zien. Voor ons zijn die versies geen bijzaak. Ze helpen om voorbij één bekende single ook de songwriter te leren kennen.

Naar boven ↑