Chris Monteverde.

Het verhaal achter de muziek

Chris Monteverde: eigen songs en een familieband met Hank Cochran

Meer dan een bekende achternaam in de familie

Chris Monteverde is zanger en songwriter en een neef van Hank Cochran. Die familieband kreeg een concrete muzikale vorm toen hij met Rich O’Toole en Suzi Cochran, Hanks weduwe, Uncle Hank schreef. Het nummer verscheen op O’Tooles album Jaded.

Volgens O’Tooles eigen toelichting ontstond de song in Cochrans huis in Nashville. De schrijvers verwerkten verwijzingen naar zijn bekende songtitels in een verhaal over een voorbije liefde. Het werd daarmee een eerbetoon dat ook als zelfstandig liedje moest werken.

Ook te zien in Uncle Hank

Bij de single hoorde een videoclip die in oktober 2014 in première ging. Monteverde is er meerdere keren in te zien. O’Toole bespeelt in de clip een gitaar die van Cochran is geweest; ook andere details verwijzen naar de overleden songwriter.

Voor wie Monteverde via zijn eigen muziek leert kennen, is Uncle Hank een interessante zijweg. Het laat zijn rol als medeschrijver zien en maakt duidelijk hoe persoonlijk die verbinding met de countrygeschiedenis is.

Het album Chris Monteverde

Op 21 april 2017 verscheen het naar hemzelf genoemde album Chris Monteverde. De uitgave telt tien nummers en werd gedistribueerd door Noisehive. Not Alright staat erop, naast onder meer Come Running Back, Tulsa, Drive en Weight of the World.

Wie Not Alright bij Crazy Raccoon heeft gehoord, hoeft dus niet bij dat ene nummer te blijven. Het album biedt een overzichtelijke kennismaking met Monteverde als uitvoerend artiest. Ook de langere nummers, zoals Weight of the World, maken deel uit van diezelfde verzameling.

Een plek op de Texaanse podia

Zijn naam duikt daarnaast op in de programmering van Texaanse zalen. The Redbird Listening Room in New Braunfels kondigde hem in maart 2024 aan als opener voor Dairy Daughters. The Far Out Lounge in Austin zette hem op de affiche van 22 augustus 2026, samen met Hippies & Cowboys en Armadillo Road.

Voor ons is vooral de combinatie de moeite waard: een eigen album om in te duiken en een schrijfcredit die naar een andere kant van zijn werk leidt. Begin bij Not Alright en neem Uncle Hank er daarna eens bij.

Naar boven ↑