Kimberly Dawn.

Het verhaal achter de muziek

Het verhaal van Kimberly Dawn

Van een boerderij naar Californië

Kimberly Dawn groeide op op een boerderij in Alberta, Canada. Paarden en het werk op het land hoorden bij haar jeugd, net als muziek. Ze zong in de kerk, kreeg pianoles en speelde fluit. Thuis hoorde ze uiteenlopende artiesten; later werden onder anderen Garth Brooks en Shania Twain belangrijk voor haar liefde voor country.

Op haar negentiende vertrok ze naar Los Angeles, waar ze muziek en acteren wilde gaan doen. Haar leven kreeg intussen ook een andere invulling: ze werd moeder van vier kinderen. Die ervaringen bleven niet buiten haar werk. Gezin, herinneringen en de vraag hoe je je eigen ambities ruimte geeft, keren terug in de manier waarop ze over haar songs vertelt.

Schrijven vanuit het dagelijks leven

Voor Canyon Road werkte Dawn met verschillende songwriters in Nashville. In een interview met Bethany Bowman vertelde ze hoe goed dat gezamenlijke schrijven haar beviel. De plaat hoeft voor haar niet één soort verhaal of één stemming te hebben. Naast het luchtigere '93 staat bijvoorbeeld The Bottle, dat een veel zwaarder onderwerp aansnijdt: verslaving.

Over '93 legde ze in een ander interview uit dat ze terugwilde naar de onbezorgde kant van de jaren negentig. Opgroeien zonder sociale media en overal aanwezige telefoons vormde een vertrekpunt. Het is een concreet voorbeeld van hoe ze persoonlijke herinneringen gebruikt zonder dat iedere song een letterlijk verslag van haar eigen leven hoeft te worden.

De Coastal Cowgirl

Dawn gebruikt inmiddels de naam Coastal Cowgirl om haar muzikale wereld te beschrijven. Die verwijst naar zowel Californië als haar landelijke Canadese afkomst. Ze verdeelt haar tijd tussen Los Angeles en Nashville en werkt onder meer met producer Kent Wells.

In ons repertoire staan Faded Blue Jeans, Kentucky Kiss en Nothin' Like A Neon Night. Buiten die songs blijft ze nieuwe samenwerkingen aangaan. In 2026 bracht ze met Megan Barker en Lockwood Barr 3 Girls Walk Into A Bar uit. De drie gingen ook samen op pad. Haar loopbaan krijgt zo vorm door eigen songs, gezamenlijke projecten en het voortdurende contact met andere schrijvers en muzikanten.

Een song hoeft niet zelfgeschreven te zijn

In augustus 2026 verscheen Mason Jar Magic, geschreven door Tom Douglas, Kat Higgins en Dan Wilson. Dawn voelde zich direct tot het nummer aangetrokken en wilde het opnemen, ook al had ze niet meegeschreven. Eric Torres produceerde deze opname. Daarmee koos ze voor deze release een andere samenwerking dan die met Wells.

Voor Crazy Raccoon is dat een aansprekend onderdeel van haar verhaal: naast zelf schrijven ook herkennen wanneer iemand anders een song heeft gemaakt die bij je past. Haar repertoire laat ruimte voor nostalgie en een avond uit, maar ook voor onderwerpen die zwaarder wegen. Wie haar via Kentucky Kiss heeft leren kennen, vindt op Canyon Road en bij de latere singles genoeg om verder te ontdekken.

Naar boven ↑