Lily Grace.

Het verhaal achter de muziek

Lily Grace: van de Gold Coast naar Nashville

Sparen voor een versterker

Lily Grace groeide op aan de Australische Gold Coast. Als kind hield ze van zingen; op haar tiende sloot ze zich aan bij een zanggroep. Twee jaar later kreeg ze met kerst een gitaar. Ze ging op markten spelen en spaarde met die optredens voor een versterker. Daarmee wilde ze naar het Tamworth Country Music Festival.

Dat festival werd belangrijk voor haar. Ze mocht er als jonge straatmuzikant ook voor een veel groter publiek spelen. In een interview met Authority Magazine vertelde ze hoe spannend die stap was. Ze voelde zich nog niet klaar, maar ging toch het podium op.

Schrijven werd een dagelijkse bezigheid

Tijdens de eerste coronaperiode begon ze dagelijks songs te schrijven. Ze gebruikte gebeurtenissen uit haar eigen leven en uit dat van vrienden en familie. Taylor Swift was daarbij een voorbeeld, vooral door haar manier van schrijven en de inzet waarmee ze haar carrière opbouwde.

The Two of Us Meet verscheen in februari 2022. Daarna zette Lily Grace de stap naar de Verenigde Staten en bouwde ze vanuit Nashville verder. Follow My Road sloot inhoudelijk aan bij die verhuizing: een song over zelfstandigheid en achter je plannen aangaan. In haar officiële biografie beschrijft ze dat nummer als een belangrijke uitgave in de periode na haar vertrek uit Australië.

Tussen Australische en Amerikaanse podia

De overstap naar Amerika betekende niet dat haar Australische ervaring verdween. Ze speelde onder meer op Groundwater, de Gympie Music Muster en het Tamworth Country Music Festival. Ook stond ze in voorprogramma’s van Vance Joy en Human Nature. In de Verenigde Staten volgden optredens in onder meer West Virginia, Kentucky en op het Barefoot Country Music Fest in New Jersey.

In 2024 kreeg ze bij de Australian Country Music People’s Choice Awards de onderscheiding Most Promising Future Star. Zulke stappen vertellen meer over haar ontwikkeling dan alleen de jonge leeftijd waarop ze begon: ze had inmiddels aan beide kanten van de oceaan ervaring opgedaan voor verschillende soorten publiek.

Give Me That en haar eerste album

Give Me That kwam op 12 juli 2024 uit en is de song die je hier in de muziekselectie vindt. Op 23 augustus volgde het album Old Enough to Know Better, met negen nummers. Tot die albumperiode behoren ook Can’t Be Your Juliet en This Cowgirl. Het is country met een duidelijke popkant, zoals ook de albumtoelichting van Apple Music aangeeft.

Daarna verschenen onder meer Me, Myself, and Wine en Wingwoman in 2025. Sad for a Second volgde in augustus 2026. Bij Crazy Raccoon zien we in die reeks een artiest die haar eerste stappen inmiddels achter zich heeft. De route van straatoptredens naar Nashville geeft context aan de songs, maar het nieuwe repertoire bepaalt hoe haar verhaal verdergaat.

Naar boven ↑