Mark Wills.

Het verhaal achter de muziek

Het verhaal van Mark Wills

Een stem uit Georgia

Mark Wills groeide op in Blue Ridge, Georgia. Zijn belangstelling voor muziek begon vroeg. In een gesprek voor het oralhistoryarchief van NAMM vertelde hij over zijn eerste gitaar en de koordocent die hem op school hielp zijn stem te ontwikkelen. Daarna volgden optredens in bars en werk als demozanger.

Dat laatste vraagt iets anders dan alleen een nummer netjes zingen. Een demo moet laten horen wat een song kan worden. Wills bouwde later een carrière op waarin juist het overbrengen van andermans verhalen belangrijk bleef. Zijn naam staat daardoor niet alleen voor herkenbare countryhits, maar ook voor een zanger die zorgvuldig met een tekst omgaat.

Jacob’s Ladder zette hem op weg

Met Jacob’s Ladder verscheen in 1996 zijn eerste single bij Mercury Nashville. Het nummer bereikte de countrytop tien en werd gevolgd door zijn gelijknamige debuutalbum. In de jaren daarna groeide zijn publiek met onder meer Places I’ve Never Been, I Do (Cherish You) en Don’t Laugh at Me.

Wish You Were Here werd een nummer één. Die vroege successen maakten hem tot een bekende stem van de countryradio aan het einde van de jaren negentig. Romantische songs waren een belangrijk deel van zijn repertoire, maar Don’t Laugh at Me liet ook zien dat hij een maatschappelijk onderwerp dichtbij de luisteraar kon brengen.

Waarom 19 Somethin’ meteen raak was

Zijn grootste radiohit werd 19 Somethin’, geschreven door David Lee en Chris DuBois. Het nummer stond zes weken bovenaan de Amerikaanse countrylijst. De terugblik op de jaren zeventig en tachtig gaf Wills bovendien een uitbundiger song naast zijn bekende ballads.

In een interview met The Platte County Landmark vertelde hij hoe producer Chris Lindsey de demo liet horen op de tourbus. Bij het eerste refrein wilde Wills opnieuw beginnen en beter luisteren. Kort daarna namen ze het nummer op. Gewoonlijk liet hij een song langer bezinken, maar hier voelde hij de verbinding met zijn eigen generatie vrijwel meteen.

Een vaste plek bij de Opry

Wills maakte op 22 augustus 1997 zijn debuut bij de Grand Ole Opry. Op 11 januari 2019 werd hij officieel lid. Dat zijn twee verschillende mijlpalen: veel artiesten spelen op het podium, terwijl het lidmaatschap een blijvende band met de organisatie betekent.

Ook buiten Nashville bleef hij optreden. Zijn officiële biografie noemt meerdere reizen om voor Amerikaanse militairen te zingen. In 2022 nam hij Don’t Laugh at Me opnieuw op met de vocale groep Home Free en zijn dochter Macey. Daarmee kreeg een van zijn bekendste songs een nieuwe uitvoering en een nieuwe generatie stemmen erbij.

Meer dan een nostalgische meezinger

Bij Crazy Raccoon is 19 Somethin’ een logische kennismaking, maar daarmee hoor je slechts één kant van Mark Wills. Zet er Wish You Were Here of Don’t Laugh at Me naast en het verschil wordt duidelijk. Hij kan een vrolijke herinnering even overtuigend brengen als een verhaal dat wat langer blijft hangen. Zijn stem houdt die uiteenlopende songs bij elkaar.

Naar boven ↑