Tanner Adell.

Het verhaal achter de muziek

Van Buckle Bunny naar het persoonlijke Going Blonde

Californië én Wyoming

Tanner Adell groeide op in Manhattan Beach, Californië, en bracht haar zomers door in Star Valley, Wyoming. Tegen Holler vertelde ze dat die twee omgevingen allebei bij haar horen. Ze luisterde naar country zonder daar als kind een apart genre van te maken: Keith Urban, Shania Twain en Johnny Cash stonden naast Beyoncé.

Dat verklaart waarom haar muziek verschillende kanten op kan. In hetzelfde interview omschreef ze haar aanpak als country met hiphop en een uitgesproken popstem. Ze ziet die combinatie als een logisch gevolg van wat ze zelf graag hoorde.

Buckle Bunny zette de toon

In 2023 verscheen Buckle Bunny, een project dat Adell zelf als mixtape presenteerde. Naast de titeltrack staan er songs als I Hate Texas en Trailer Park Barbie op. Met die muziek koos ze nadrukkelijk voor haar eigen invulling van country, met beats en ruimte voor overdrijving en humor.

Bij Crazy Raccoon vinden we die eigenheid interessant. Je hoeft niet alle invloeden apart te benoemen om te begrijpen dat ze meer wil laten horen dan één kant van zichzelf. Buckle Bunny is een goede ingang tot de uitbundige kant van haar repertoire.

BLACKBIIRD maakte de kring groter

In 2024 zong ze met Brittney Spencer, Tiera Kennedy en Reyna Roberts op Beyoncé’s BLACKBIIRD. De opname staat op Cowboy Carter en bouwt voort op het nummer van The Beatles. Voor Adell was het ook persoonlijk vertrouwd: haar vader zong het lied voor haar toen ze klein was.

In een gesprek met de Recording Academy vertelde ze over de grote eerste keren die volgden. Zo trad ze op in The Jennifer Hudson Show met een combinatie van Buckle Bunny en Whiskey Blues. Ze had eerder veel podiumangst overwonnen; een televisieopname met camera’s, licht en een groot team bleek toch weer een nieuwe ervaring.

Whiskey Blues en een filmsoundtrack

Whiskey Blues verscheen in 2024 en is de song die je op deze pagina in onze muzieklijst terugvindt. In datzelfde jaar leverde ze Too Easy voor Twisters: The Album en bracht ze onder meer Silverado uit. Dat zijn verschillende manieren waarop luisteraars met haar muziek kennis konden maken: via een eigen single, een samenwerking of een film.

De catalogus werd in 2025 verder uitgebreid met Snakeskin, Going Blonde en de vier songs van Don’t Pet (sampler). Het laat zien dat haar verhaal na Cowboy Carter ook met eigen releases verderging.

Going Blonde laat een andere kant zien

Going Blonde gaat over haar adoptie en de zoektocht naar haar biologische familie. In een interview met Essence vertelde Adell dat ze het nummer aanvankelijk voor zichzelf schreef. Een foto van haar biologische moeder speelde een belangrijke rol bij het ontstaan.

Ze had de song al een paar keer op het podium gezongen voordat ze besloot hem uit te brengen. De reacties van luisteraars, die hun eigen ervaringen met adoptie met haar deelden, hielpen bij die beslissing. Voor ons maakt dat nummer het beeld completer: achter de bravoure van Buckle Bunny staat ook iemand die moeilijke persoonlijke onderwerpen in haar muziek toelaat.

Naar boven ↑