Jamey Johnson.

Het verhaal achter de muziek

Een countryverteller die de song de tijd geeft

De schrijver achter de zanger

Jamey Johnson komt uit Alabama. Zijn loopbaan draait om zingen én schrijven. Give It Away en In Color leverden hem erkenning als songwriter op, terwijl zijn eigen albums hem een duidelijke plek gaven bij luisteraars die graag aandachtig naar countryverhalen luisteren.

Zijn stem heeft een zwaar, herkenbaar karakter, maar het repertoire is meer dan een demonstratie daarvan. De song bepaalt wat nodig is. Een verhaal kan rustig worden opgebouwd, zonder dat iedere regel meteen op een groot refrein hoeft af te stevenen. Dat geeft de personages en hun ervaringen ruimte.

That Lonesome Song maakt de kennismaking compleet

That Lonesome Song verscheen in 2008. In Color is een belangrijk beginpunt, maar ook High Cost of Living en Between Jennings and Jones horen bij zijn bekende repertoire. The Guitar Song volgde in 2010 als dubbelalbum.

Die platen vragen een andere manier van luisteren dan een snelle verzameling radiosingles. Niet alles hoeft dezelfde stemming te hebben of direct hetzelfde effect te geven. Bij Crazy Raccoon vinden we Johnson juist interessant omdat hij ruimte laat voor langere verhalen en ongemakkelijke gevoelens. Dat kan country meer gewicht geven zonder dat er een uitgebreide productie nodig is.

Aandacht voor de mensen die de songs schreven

In 2012 bracht Johnson Living for a Song: A Tribute to Hank Cochran uit. Onder de deelnemende artiesten waren Willie Nelson, Alison Krauss, Emmylou Harris en George Strait. De plaat richt de aandacht op het werk van een songwriter, in plaats van alleen op degene wiens naam voor op een single staat.

Dat past bij Johnsons eigen positie als schrijver en uitvoerder. Een goed lied kan in meerdere stemmen een andere betekenis krijgen. Zo’n eerbetoon is daardoor ook een manier om het repertoire opnieuw te horen. De oorspronkelijke schrijver wordt zichtbaar, terwijl iedere gast iets van zichzelf aan de uitvoering toevoegt.

Nieuwe opnames in Cash Cabin

Midnight Gasoline verscheen in november 2024. Johnson nam het album op in Cash Cabin in Hendersonville, Tennessee, de studio die verbonden is met Johnny en June Carter Cash en hun zoon John Carter Cash. Onder zijn medeschrijvers op de plaat zijn Jim “Moose” Brown, Chris Stapleton en Randy Houser.

Someday When I’m Old behoort tot het materiaal. Voor de bijbehorende video dacht Johnson na over een ontmoeting met zijn jongere zelf. Het is een onderwerp dat goed aansluit bij een artiest met een lange voorgeschiedenis: terugkijken betekent niet automatisch dat je precies weet welke raad je destijds had willen krijgen.

Een stem om langer bij stil te staan

Begin met In Color en ga daarna naar That Lonesome Song of The Guitar Song als geheel. Midnight Gasoline geeft een latere fase, terwijl het Cochran-eerbetoon een andere route door zijn belangstelling voor country biedt.

Wij waarderen Johnson vooral wanneer een song voldoende tijd krijgt om zijn betekenis op te bouwen. Zijn muziek hoeft niet steeds haast te maken om de aandacht vast te houden. Wie bij de eerste luisterbeurt vooral de stem opmerkt, kan later meer horen in de keuze van woorden, het arrangement en de ruimte tussen de regels. Daar ligt de reden om opnieuw terug te keren.

Naar boven ↑