Whiskey Myers.

Het verhaal achter de muziek

Een Texaanse band met country in de verhalen en rock in de versterkers

Opgegroeid tussen de Texaanse podia

Whiskey Myers begon in 2007 in Oost-Texas. Zanger Cody Cannon en zijn medemuzikanten bouwden hun publiek op door veel te spelen. In een interview met Loudwire beschreef Cannon hoe ze langs de honky-tonks van Texas trokken. Het podium was hun leerschool, lang voordat er sprake was van grote zalen.

Dat verleden helpt om de band te begrijpen. Whiskey Myers maakt muziek die door een groep moet worden gedragen. De gitaren, het ritme en de zang hebben elkaar nodig. Het draait niet uitsluitend om een frontman met begeleiders, maar om muzikanten die samen bepalen hoe een song uiteindelijk klinkt.

Niet gemakkelijk in één vakje

Country, southern rock en blues liggen bij Whiskey Myers dicht bij elkaar. De verhalen en de zang verbinden de band met country, terwijl de arrangementen geregeld voluit voor rock kiezen. Wie vooral ingetogen Americana verwacht, kan dus flink worden verrast door het volume.

Bij Crazy Raccoon vinden we juist die combinatie interessant. Country hoeft voor ons niet voorzichtig te klinken. Een stevige gitaar kan een tekst kracht geven, zolang er onder dat geluid ook een goed nummer zit. Whiskey Myers is een bruikbaar beginpunt voor luisteraars die via rock nieuwsgierig worden naar de countrywereld.

Een andere aanpak voor Whomp Whack Thunder

Voor Whomp Whack Thunder werkte de band met producer Jay Joyce. De opnames vonden plaats in Neon Cross Studio in Nashville. Het is hun zevende studioalbum. Na twee zelf geproduceerde platen vonden de muzikanten het prettig om een deel van de verantwoordelijkheid weer met iemand buiten de band te delen.

Cannon vertelde Loudwire dat Joyce ruimte liet voor hun eigen manier van spelen. Zijn bijdrage zat mede in kleine toevoegingen en ideeën. Dat is een interessante balans: een producer kan een groep verder helpen zonder de eigenschappen weg te poetsen waarvoor mensen juist naar die groep luisteren.

Cannon schrijft, de band beslist

Alle elf songs op Whomp Whack Thunder zijn geschreven door Cannon. Tegen Classic Rock legde hij uit dat daar geen vooraf bedacht plan achter zat. Ook John Jeffers en Cody Tate schrijven. Voor deze plaat viel de selectie alleen zo uit.

De uitvoering blijft een gezamenlijk proces. Als de muzikanten het ergens niet over eens zijn, proberen ze verschillende oplossingen uit. Die werkwijze past bij een band die al lang samen speelt. Het auteurschap van een lied vertelt wie ermee begon; het vertelt nog niet alles over wat de anderen ervan maken.

Ook achter de harde gitaren zit een thuisleven

Time Bomb en Rock ’n’ Roll geven toegang tot de stevige kant van Whomp Whack Thunder. Monsters laat een persoonlijker onderwerp toe: de geruststelling die een ouder een kind wil bieden. Het zijn verschillende invalshoeken binnen dezelfde band.

Daar zit voor ons de reden om verder te luisteren dan één uitgesproken rocknummer. Een groep wordt interessanter wanneer de energie kan veranderen en er ook andere ervaringen binnenkomen. Begin met deze drie songs en luister vervolgens naar de volledige plaat. Zo hoor je beter hoe het samenspel de uiteenlopende onderwerpen bijeenhoudt.

Naar boven ↑